Hard van leer trekken.

Dit is een vervolgverhaal op “Doordraven

Scherven brengen geluk dat is een feit.

Toch veegde hij met enige spijt

de scherven van het verleden bij elkaar.

Geen clown keek bedroefd naar hem.

“Koop eens een bloemetje”, fluisterde een stem.

Bloemen? Dáár begon hij niet aan.

Zij hadden dat behang er niet voor niets opgedaan.

Dagelijks kon zij genieten van een bloemenzee,

Nooit hoefde zij te gieten daar deed ze ’t maar mee!

“Een doosje bonbons wellicht?”

Waar kwam die stem vandaan?

Wie nam het op voor dat wicht?

Hij bestudeerde de scherven op het blik

en tot zijn schrik

lachte de clownsmond

en sprak terstond.

“Zeg ouwe krent, wat ben jij voor waardeloze vent?

Zij wast, kookt, boent, beknibbelt, bijt op een houtje voor jou! Klaar dit klusje of jouw vrouw…”

“Altijd zo langdradig van stof?

Maak de kat maar wijs dat ik met haar bof!”

Doorgaan met het lezen van “Hard van leer trekken.”

Advertenties

Doordraven

Dit is een vervolgverhaal op “Stapelgek

“Het nieuws gehoord?” vroeg klessebles aan buurvrouw, “die ouwe slaapt in het schuurtje zit in het nauw!”

“Heeft zij hem eruit getrapt dan?”

“Hij slaapt niet graag met uitzicht op bloemetjesbehang.

Hoorde je hem niet tekeer gaan?

Met het clownsgezicht is het gedaan.”

Dat nieuws moest buuf even herkauwen

was kletskous wel te vertrouwen?

of liep zij hard van stapel, draafde door?

“Ik weet het uit betrouwbare bron…”

“Hoe..”

“Hij zit in het nauw.

Je weet zo’n kat maakt rare sprongen…

hij kwam hierheen

klaagde steen en been.”

“Hij klaagde bij jou zijn nood?!”

De buurvrouw lachte zich dood

hinnikte het uit, een aanstekelijk geluid.

Klessebes met stomheid geslagen

kon het niet langer verdragen.

“Jij lag in bed”, hinnikte zij

en stampte daarbij.

“En daarom zocht hij zijn vertier

bij jou, klessebes?”

De ponies rolden over de grond van plezier.

Doorgaan met het lezen van “Doordraven”

On the way.

He hummed on his way.

For a moment he stood still at a stone wall. It was decorated with a climber, the kind that once had bright colored flowers
Once…, once was a very long time ago, the hummingbirds would have come for their nectar.

“Those days are over”, he thought.

“How long ago it had been he had seen them or any bird at all? His beloved owl had been the last one. The boy wasn’t surprised to see a bird stealing the book just curious.”

He not looked forward seeing her again. Ages passed she had been clear.

“I forgive you”, she had said, “but I do not ever see, hear or smell you again. Not in this life or the hereafter.”

He knew she meant what she said but the world changed. He felt she was around and who knows changed her mind.
She always been more powerful as he was.

“I am too old for this. I just want to watch the daybreak and enjoy the golden hour. It is for the kid’s sake!”

He would tell her that, she would understand. It was clear they were not the only ones left and Dolly… the youngsters might not remember her but Dolly would not give up and chase after them.

“I fear who you are Dolly, there is a reason why you came for that specific book.”

Doorgaan met het lezen van “On the way.”

De oplossing.

“Laten we het samen, tot op de naad, uitzoeken wie het boek heeft weggenomen”, zei zij.

De andere ratten knikten.

Sinds de dag dat Dolly was verschenen, had zij de leiding. Zij wist meer en raakte bevriend met de mens. Een paar keer per dag rende zij naar hem toe en hij gaf haar altijd iets lekkers om te eten. Zij hadden het allemaal geroken toen zij terugkwam, maar geen van hen durfde haar te vragen met hen te delen.

“Exodus, jij gaat met mij mee. Samen bezoeken we de mens. Ik zal hem aan je voorstellen.”

“Liever een andere keer. Ik voel mij op dit moment niet zo goed. Mijn maag doet pijn”, zei hij naar haar toe lopend.

De witte rat stond abrupt stil, gromde, gilde, viel op de grond en was … dood.

Op het moment dat Exodus begon te krijsen renden de andere ratten er als een haas vandoor alleen Dolly bleef staan.

Zij bekeek haar volgeling aandachtig.

Vergiftigd. Dat was zo klaar als een klontje. Groen schuim en groengele bubbels kwamen uit zijn bek.

“Geweldig voor een omslagfoto”, piepte zij.

Bron foto

“Hebben jullie het allebei over hetzelfde?”

Zij knikte.

“Dolly is geen rat maar een mens.”

“En die merel die het boek heeft gestolen is geen vogel maar een rat.”, voegde hij eraan toe.

De oude tovenaar stond voor het raam.

Lange tijd staarde hij naar buiten. Zij wisten beiden dat hij uiteindelijk zijn woordje zou doen als hij zijn besluit had genomen. Er zat niets anders op dan af te wachten. Het was lang geleden dat ze elkaar ontmoetten.

“Ik ga haar zoeken”, zei hij uiteindelijk. Hij keek hen niet aan, maar zij kenden hem door en door en kenden zijn gezichtsuitdrukking.

“En het boek?”, vroeg zij.

“Het Mystery-boek. Het is van jou. Jij moet daarvoor zorgen en het veilig bewaren. Je weet dat deze alleen voor onze ogen bestemd zijn.”

Hij draaide zich om en lichtflitsen schoten uit zijn ogen.

“En jij mijn jongen, geef mij het bewijs.”

Langzaam haalde de jongeman een lange, blonde haar uit zijn zak en gaf het aan de oude man.

“Het is tijd om terug te gaan naar jouw leven, jullie allebei. Voor Dolly zal worden gezorgd en zij wordt voorgoed vergeten.”

Hij keek van zijn zoon naar zijn dochter en wiste de herinnering aan de rat uit. Hij glimlachte en iedereen was verdwenen.

De foto is van pixabay.com

#wakeupkitty #kittywu #vrijschrijven #kortverhaal #verhaalrat #verhaaltovenaar

Dit verhaal is een vrij schrijven van 15 minuten en de vertaling van mijn verhaal “The solution” (gepubliceerd op Steemit) en het vervolgverhaal op “Dolly” en “Hokus Pokus”.

Je vindt mij o.a. op Steem(it), Weku, WordPress, Publish0x en Yoo.rs.

The solution

“Together, let’s get to the bottom of exactly who took the mystery book away”, she said.

The other rats nodded. Since the day Dolly arrived, she was in charge. She knew more and became friends with the human. A few times a day she ran over to him and he always gave her something good to eat. They had smelled the aroma as she returned. Not one of them dared to ask her to share.

“Exodus you will come with me. Together we visit the human. I will introduce him to you.”

“Better another time. I don’t feel that great at the moment. My stomach hurts.”, he said walking towards her.

The white rat abruptly stood still grunted, shrieked, fell on the ground and was… dead.

At the same time Exodus started screaming the other rats ran as far as they could.

Only Dolly stayed. She had a close look at her follower.
Poison. The signs were clear. Green foam and bubbles came out of his maw.

“Great for a cover photo”, she squealed.

“Are you both talking about the same thing?”

She nodded.

“Dolly is not a rat but human.”

“And that blackbird that stole the book is not a bird but a rat.”, he added to it.

The old wizard stood in front of the window.

For a long time, he stared outside. They both knew he would finally speak and waited. It had been a long time ago they met.

“I will go find her”, he finally said. He did not face them but they knew what his face looked like.

“And the book”, she asked.

“The Mystery book. It is yours to take care of and keep safe. You know these publications are for our eyes only.”

As he looked at them his eyes fired.

“And you my boy give me the evidence.”

Slowly the young man pulled a long blond hair out of his pocket and handed it over to the old man.

“Time to go back to your lives, both of you. Dolly will be taken care of and forgotten.”

He looked at his children and cleaned the memory of the rat out of their mind.

He smiled and they all were gone.

– The story of the old man [Hokus pokus]
– The story of the rat [Dolly]

[source]

#freewrite #weekendfreewrite #kittywu #wakeupkitty #weku #story #tale #shortstory #freewriter #steemit

Druk leven

Sinds een maand hou ik een dagboek bij met de dingen die ik doe #forthechildren. Het bijhouden gaat inmiddels vanzelf en blijkbaar ben ik druk. Druk met van alles regelen en “afmaken” maar ergens aan toe komen doe ik niet echt.

Ruim een week worstel ik met een verstopte afvoer.

De zwanenhals is schoon dus de verstopping zit ergens verderop. Slibber en slijm vermoed ik. Vieze klusjes waarbij soda en heet water niet helpt.

Er ligt nog schilderwerk te wachten. Binnenshuis en buitenshuis. De tijd verstrijkt en ik kom er niet aan toe of kan mij er niet toe zetten.

De afgelopen zaterdagen lig ik steeds ziek in bed. Afgelopen weekend was het zo erg dat ik betamethasone ingenomen heb en de dag erna ook. Dit hielp in zoverre dat mijn etterende huid voor het grootste gedeelte genas al zitten er nog onderhuidse bulten. Ook heb ik 1 nacht uitstekend geslapen en werd wakker zonder pijn, geen niezen, ook wel eens fijn.

De tuin moet nog zeker een keer gemaaid worden voor de winter. Mijn te laat gezaaide tomatenplanten zijn bevroren na een keer nachtvorst, tenminste de bladeren en bloemen. Ik laat ze voorlopig nog staan. Er hangen tomaten aan en de plant zelf lijkt niet dood.

Zoonlief moet iets bedenken waardoor een rauw ei van 10 meter hoogte naar beneden gegooid heel blijft. Ik hou niet van experimenteren met eten. Daarbij zijn eieren duur. Wat hij probeerde van ca 3 meter brak, mijn ei bleef heel (ik had de eieren eerst gekookt kon hij mooi zijn ei opeten).

Als ik mijn pot thee leeg heb ga ik eerst maar eens kijken of ik de verlichting op de fiets van de jongste kan maken. Dan moet ik ook nog 1 ruitenwisser vervangen. Een kreeg ik er gisteren met meer geluk dan wijsheid vanaf. Dat hadden we (zoonlief en ik) al dagen geprobeerd.

“Kun je de remmen niet repareren?”, vroeg ik hem. Hij keek bedenkelijk, dus het zal wel “nee” zijn. Misschien kom ik er zelf achter hoe dat moet? Het scheelt wel als je niet voor elke poepscheet op de vakman hoeft te wachten die nooit tijd heeft.De banden zijn oké, de verlichting is gemaakt (moet alleen reserve lampen online zien te bestellen) en dan op naar de keuring.

Met een beetje geluk stort ik dit weekend niet in dan kan er met hulp van de kinderen werk verricht worden. Gelukkig is het ook bijna herfstvakantie, ik ben er hard aan toe.

P.s. De app eetmeter gebruik ik nog maar op mijn gewicht valt geen peil te trekken. Mijn kcal zitten gemiddeld rond de 600, de koolhydraten zijn ver boven de 7. Storend vind ik dat er nergens uitgegaan wordt van iets dat je zelf maakt. Groentesoep en pannenkoeken zijn al een mooi voorbeeld. Fruit en groente doen je wel degelijk de das om. Wat afgevallen ben ik wel maar ik zal nog veel minder moeten eten (of niets) als ik mijn streefgewicht ooit wil bereiken.


Alle foto’s zijn door mij gemaakt met mijn mobiele telefoon Samsung A10.

#wakeupkitty #kittywu #diary #freewrite #eetmeter

Je vindt mij o.a. op Steem(it), Weku, WordPress, Publish0x en Yoo.rs.

A bright Friday – Oct. 11, 2019

**4 am**
Time to wake up. I cannot my left side is out of…

**5 am**
I am out of bed. We needed to hurry or the bus left without my kid and I have to drive the whole way

**6:05 am**
There is a bit fog but it will not rain today.

Back home.

Hurray for me I lost weight, boehoe for my youngest it gained 0.5 kg. 😭

Tea with the youngest. It needs its birth certificate. We only have a copy, no certificate or booklet, never had. You go to the city hall tell your kid is born, names and sign. That is it.

**7 am**
Kids leaves on the bike.

I answer some comments.

Will make a list where you can recommend content.

Joined @qurator – Toss up Thursday

**8:57 am**
ReggaeSteem wrote a post + video about how to change tokens and buy them.

[Easy JAHM Bounty #8 Social Media Channels & How to Videos 10/12/2019 – What Can You Do With JAHM Tokens?]

In future they hope to make it easier to withdraw via PayPal.

Doorgaan met het lezen van “A bright Friday – Oct. 11, 2019”